İlk defa birlikte katıldıkları o sabahı çok net hatırlıyorlar.
Bir anne elinde minik sırt çantasıyla geldi; yanında minik bir çift ayak, bir o yana bir bu yana sallanıyor. Diğer tarafta bir baba, elinden tuttuğu çocuğuna "Birlikte oyun oynayacağız" diyor ama sesi heyecanlı, hatta biraz gergin.
İşte biz HappyParents'ta ebeveynli atölyelere böyle başlıyoruz. Hem çocuklar hem ebeveynler için yepyeni bir deneyimle…
👩👧 “Ben de ilk defa oyun oynadım, sadece onun için değil, kendim için de iyi geldi.”
Bazı anneler bu cümleyi kuruyor ayrılırken. Çünkü bu atölyeler sadece çocuklar için değil, ebeveynler için de bir nefes, bir aynaya bakış, bir "Ben ne yapıyorum?" fark edişi oluyor.
Ebeveynli atölyeler
, çocuğun oyun yolculuğuna eşlik etme fırsatı sunuyor. Ama bu sadece birlikte blok dizmek ya da boya yapmak değil…
Bu süreçte çocukların nelere ilgi duyduğunu, nasıl düşündüğünü, hangi durumda ne tepki verdiğini daha yakından gözlemleyebiliyoruz.
🎨 “Kızım evde hiç boyama yapmazdı, burada bayıla bayıla boyuyor!”
Duyuyoruz bu cümleyi. Çünkü çocuklar bazen
farklı ortamda farklı açılır.
Atölye onlar için özgür bir alan. Orada kurallar yok, "dikkat dökülmesin!" sesi yok, baskı yok.
Bu özgürlük, anne veya baba yanındayken bile onların farklı yönlerini ortaya çıkarıyor.
Ve siz ebeveynler de bu değişimi gözünüzle görüyorsunuz.
İşte bu yüzden, atölye bitiminde “Bugün çok keyif aldım” cümlesi sadece çocuktan değil,
sizden
de geliyor.
🧠 “Ben onun kadar sabırlı değilmişim…”
Bazen birlikte bir kule yapılırken devriliyor, bir oyunda sıra gelmeyince huzursuzluk çıkıyor. Ve işte o anlar çok öğretici oluyor.
Atölyede birlikte oynarken sadece çocuk değil, ebeveyn de öğreniyor. Beklemeyi, sabretmeyi, yönlendirmek yerine eşlik etmeyi…
Bazı babalar "Ben oyun oynarken ne kadar yönlendirmeye çalışıyormuşum!" diyor, anneler "Her şeyi düzeltmeye çalışıyormuşum…" diye fark ediyor.
Bu yüzden ebeveynli atölyeler sadece bir oyun alanı değil, aynı zamanda bir
bağ kurma ve fark etme alanı.
💞 Sonra ne mi oluyor?
Çocuk bir gün, “Anne ben yalnız gidebilir miyim?” diyor.
Ve anne, bu cümleyi hem gururla hem biraz burularak dinliyor.
Çünkü o gün geliyor. Ve çocuk yavaşça “Ben artık kendim keşfetmek istiyorum” diyor.
Ama biliyor ki, arkasında hep yanında oynayan, yanında sabreden bir annesi, babası oldu.
Biz de HappyParents’ta bu hikâyeleri çok seviyoruz.
Her biri ayrı bir yolculuk, her biri kalbimizde yer ediyor.
Çünkü burada sadece çocuklar değil,
hepimiz birlikte büyüyoruz.